Astrée Lhermitte-Soka is een Franse schilderes. Opgeleid aan het Savannah College of Art and Design in Georgia, werkte ze als grafisch ontwerper in New York voordat ze zich aan de schilderkunst wijdde. Haar werk, dat voornamelijk toegankelijk is via haar persoonlijke website, combineert geschilderde beelden, titels van werken en begeleidende teksten, een geheel dat het verdient om verder te worden onderzocht dan alleen de biografische elementen.
Schilderijen, titels en teksten: wat de website van Astrée Lhermitte-Soka laat zien
De meeste artikelen over Astrée Lhermitte-Soka richten zich op haar afstamming. Haar persoonlijke website biedt een ander toegangspunt, dat meer onthullend is voor haar praktijk.
De homepage presenteert een tekst met de titel “Aan de oorsprong”, gewijd aan haar voornaam en de resonanties daarvan. Deze tekst is geen simpele biografische notitie: het legt een relatie tussen het woord en het beeld die zich voortzet in de pagina’s gewijd aan de werken.
De schilderijen worden vergezeld van bijschriften of korte teksten. De serie Otom Potom, bijvoorbeeld, groepeert werken die individueel zijn geïdentificeerd, zoals Pour Pavese et son Iréos, in het formaat 50 x 50 cm. De titel verwijst naar de Italiaanse schrijver Cesare Pavese, wat een praktijk suggereert waarin de literaire referentie bijdraagt aan de visuele constructie.
Men kan het profiel van Astrée Lhermitte op Véron raadplegen voor een samenvatting van haar parcours, maar het is op haar eigen site dat de relatie tussen schrijven en schilderen echt te lezen is. De vraag blijft open: functioneren deze teksten als commentaren die achteraf zijn toegevoegd, of als constitutieve elementen van elk stuk?
Artistieke opleiding in de Verenigde Staten en professioneel parcours van Astrée Lhermitte-Soka
Het Savannah College of Art and Design (SCAD) is een instelling die gespecialiseerd is in visuele kunsten en design, gelegen in Georgia. Astrée Lhermitte-Soka behaalde daar diploma’s in grafisch ontwerp en illustratie, twee disciplines die een nauwe relatie tussen tekst en beeld vereisen.
Na haar studie vestigde ze zich drie jaar in New York en werkte ze als grafisch ontwerper. Deze Amerikaanse periode gaat vooraf aan een periode in de filmindustrie als make-upartiest, een afslag die misschien ver van de schilderkunst lijkt, maar die tot hetzelfde visuele universum behoort: kleur, materie, oppervlak.
Van grafisch ontwerp naar schilderkunst: een overgang die geen opgave is
De overgang van grafisch ontwerp naar schilderkunst is geen opgave maar een verandering van medium. De opleiding in illustratie voedt direct de schilderpraktijk, vooral in de behandeling van visuele narratieven. Titels van werken zoals Doux-sœur, Les robes porte-bonheur of Hexagone exigu getuigen van een vocabulaire dat functioneert als een verlengstuk van het grafische werk.
Dit parcours onderscheidt Astrée Lhermitte-Soka van vele autodidactische schilders. Haar Amerikaanse academische opleiding heeft haar specifieke technische vaardigheden gegeven, ook al blijven de sporen van deze opleiding in haar doeken te documenteren vanwege het gebrek aan een openbaar catalogus raisonné.
Schilderes en zichtbaarheid: de beperkingen van beschikbare bronnen
Een punt moet duidelijk worden gemaakt: de openbare bronnen over de artistieke praktijk van Astrée Lhermitte-Soka zijn nog steeds beperkt. De zoekresultaten verwijzen voornamelijk naar biografische fiches die zich richten op haar vader, de acteur Thierry Lhermitte, of op de familiale samenstelling (haar broer Victor, haar zus Louise, bijgenaamd Lonny, haar dochter Alice).
Haar persoonlijke website is de rijkste primaire bron, maar biedt geen informatie over de tentoonstellingen waaraan ze heeft deelgenomen, noch over de collecties die haar werken bezitten, noch over eventuele samenwerkingen met galerieën. Dit gebrek aan documentatie betekent niet dat er geen activiteit is, maar het voorkomt dat de werkelijke verspreiding van haar werk kan worden geëvalueerd.
- Geen enkel catalogus raisonné dat online toegankelijk is, bevat een overzicht van al haar schilderijen of series.
- De artikelen in de roddelpers vermelden haar werken bij naam zonder ze te beschrijven of te reproduceren.
- De administratieve status van kunstenaar, soms genoemd, geeft geen informatie over het productievolume of de frequentie van tentoonstellingen.
Voor een kunstenaar die afstand neemt van media-aandacht, is deze documentairesilence coherent. Het vormt echter een uitdaging voor iedereen die haar werk wil analyseren buiten de autobiografische elementen.
Astrée Lhermitte-Soka schilderes: de serie Otom Potom als casestudy
Onder de verifieerbare elementen biedt de serie Otom Potom een concreet aanknopingspunt. In plaats van een geïsoleerd werk, is het een langdurige serie die verschillende stukken groepeert die zijn geïdentificeerd door individuele titels.
De titel Otom Potom zelf heeft geen onmiddellijk identificeerbare betekenis in het Frans. Deze ondoorzichtigheid contrasteert met meer leesbare titels van werken zoals Pour Pavese et son Iréos, die de schilderkunst verankert in een netwerk van expliciete literaire referenties. De afwisseling tussen ondoorzichtige titels en gerefereerde titels creëert een spanning die de kijker uitdaagt om na te denken over de rol van taal in de receptie van het beeld.
Wat de formaten onthullen
Het formaat van 50 x 50 cm dat voor sommige stukken wordt genoemd, duidt op een bescheiden schaal, geschikt voor de intimiteit van een atelier of een interieur. Deze keuze voor een klein formaat contrasteert met de hedendaagse salonkunst, die vaak is afgestemd op de grote muren van galerieën of beurzen.
Dit vierkante formaat legt ook specifieke compositiebeperkingen op: symmetrie, centrering, spanning tussen de randen. Zonder hoge resolutie foto’s van de werken blijven deze hypothesen leesrichtingen in plaats van afgeronde formele analyses.
Het parcours van Astrée Lhermitte-Soka illustreert een vorm van artistieke praktijk die ontsnapt aan de gebruikelijke circuits van mediavisibiliteit. Haar solide opleiding aan SCAD, haar jaren van grafisch ontwerp in New York en haar inzet voor de schilderkunst schetsen een samenhangend pad. Wat vandaag ontbreekt om de reikwijdte volledig te meten, is een bredere toegang tot haar werken, hetzij via gedocumenteerde tentoonstellingen of via een aanwezigheid in galerieën.
